خودمونی

پنجشنبه صبح فرصتی شد و رفتم تخت فولاد اصفهان؛ قبرستان قدیمی و کهن این شهر که مدفن تعداد زیادی از علما و عرفاست. در حال قدم زدن، به قبرای جالبی برخوردم. تاریخ فوت مثلا 1316!مشخص بود که سالهاست به این قبر سر زده نشده. خیلی به فکر فرو رفته بودم که یهو قبریو هم نام خودم پیدا کردم! تازه از علما هم بودن ایشون!!!قضیه جالب تر شد. اینکه آدم اسم خودشو رو سنگ قبر ببینه جالبه. میتونه کلی حس منتقل کنه بیخود نیست توصیه شده که به قبرستونا سر بزنیم! خیلی وقتا به درد میخوره ...

چند ساله که نوشتن از مهمترین کارای زندگیم شده. از بهترین کارها برای آروم شدن. از وقتی این اتفاق افتاد که بدلایل مختلف وبلاگ نویسی رو ترک کردم. (حالا یجور میگم انگار قبلش چه وبلاگایی داشتم!!!) اما بالاخره برگشتم. شاید دلیلش این باشه که ذهنم زیادی پر شده و باید پیادش کنم تا ببینم چی به چیه!!! کاش مثل دنیایی که رولینگ ساخت، ما هم قدح اندیشه داشتیم. البت که نوشتن خودش یه قدح اندیشه خیلی خیلی خوبیه. حداقل واسه من! بسم الله...