بازگشت

چند ساله که نوشتن از مهمترین کارای زندگیم شده. از بهترین کارها برای آروم شدن. از وقتی این اتفاق افتاد که بدلایل مختلف وبلاگ نویسی رو ترک کردم. (حالا یجور میگم انگار قبلش چه وبلاگایی داشتم!!!)

اما بالاخره برگشتم. شاید دلیلش این باشه که ذهنم زیادی پر شده و باید پیادش کنم تا ببینم چی به چیه!!!

کاش مثل دنیایی که رولینگ ساخت، ما هم قدح اندیشه داشتیم. البت که نوشتن خودش یه قدح اندیشه خیلی خیلی خوبیه. حداقل واسه من!

بسم الله

خودمونی...